Showing posts with label poetry. Show all posts
Showing posts with label poetry. Show all posts

Tuesday, December 6, 2011

PISO

Adunay usa ka bata
Nangandoy ug PISO
Mupalit daw siya ug kendi
ug tungod kay pasko man
nakahuna-huna manaygon
Nagkuha ug duha ka bato
gigamit nga musiko
ug nagsugod sa kanto…

“jinggol bels, jinggol bels
jinggol od da wi, olwis pan
darestorayn en d wanders open sli.”
Kanta sa bata sa unang higayon
Apan gisirad-an kani sa balay
ug gipahawa ang bata…

“jinggol bels, jinggol bels
jinggol od da wi, olwis pan
darestorayn en d wanders open sli.”
Kanta sa bata sa ikaduhang higayon
Apan gikasab an sa tag-iya sa balay
ug gipagukod ug iro…

“jinggol bels, jinggol bels
jinggol od da wi, olwis pan
darestorayn en d wanders open sli.”
Kanta sa bata sa ikatulong higayon
Apan gipalungan ug suga
ug dali siyang mibiya…

“jinggol bels, jinggol bels
jinggol od da wi, olwis pan
darestorayn en d wanders open sli.”
Kanta sa bata sa ikaupat nga higayon

Apan wala gipaminaw
ug dali siyang hinglakaw…
 Hinglakaw ug naglakaw lakaw
sa dalan..
wala kabalo asa paingon..
kahilakon…
kadaganun…
kasiyagiton…
ug hing tan aw sa siga kaayo nga bituon…
ug sa sarili hing-ingon
” PISO LANG GANI AKONG
GIHANGYO, DILI PA GYUD MAHATAG,
UNSA NA LANG KAHA
AKONG LIBUNG PANGANDOY ”

Friday, April 22, 2011

Nakausap ko si Hesus (Orasyon ng Pinabayaan)

photo courtesy of http://thevoiceofbreakthrough.com/


(para sa isang kaibigang lulong)
tanging ang kulisap lamang
ang nasisiyahan sa liwanag
na nagmumula sa lampara.
Habang ang bawat galaw
ng guhit ng relo
ay malakas na naririnig,
ang dilim naman ay nagbabanta
ng matinding kalungkutan.

Saglit kinuha ang isang kahon,
nangangapa man sa dilim
ay huling-huli pa rin.
Buti rin, tahimik na ang lampara,
wala na rin ang kanina’y
naglalarong insekto.
Binudbod ang puting bagay
mula sa supot
at sinimulan ang nakagawiang orasyon.

Lalong tumahimik ang silid,
iginala ang mga tirik na mata
tumigil na ang galaw ng orasan
namatay na rin ang liwanag
lumutang ang katawan
pataas nang pataas…

Saglit pa’y may napansing
mukhang nakaguhit sa may dingding,
nakahihilakbot ang hitsurang tumambad
na minsan sa panaginip ay hindi mawari,
ang bawat patak ng dugong umaagos mula
sa sugat ng kanyang mukha
ay nakatatakot.

Natagpuan ko ang aking
sariling umiiyak sa awa, sa takot, sa galit
Ikaw nga, Hesus!
ang simula, ang hangganan, ang katapusan
ilan pang tulad ko ang magiging ganito?
”Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?”


Published  Sunday, August 24th, 2008
SUNSTAR DAVAO

Monday, March 28, 2011

HAMOG



Hinay-hinay nang hingbiya ang ngit-ngit
Ug gihagbong ang iyang mga bituon
Ngadto sa kayutaan
Ang uban gisalo sa mga dahon
Naglatay-latay  sa iyang tumoyan
Natagak ug gisabligan ang ugang yuta
Uban sa pagsidlak sa bag-ong adlaw

Tuesday, February 22, 2011

ALON

Gaano man kahigpit 
ang yakap ng mga buhangin 
ay naaanod pa rin ito
ng marahas na pagsagupa ng alon… 
Nilulunod  ito hanggang maging
patag ang bundok na nais 
itayo ng matandang hangal… 
Kasabay ang pagguho 
ng tagumpay na nais niyang
makamit. Iniluluklok ito
hanggang sa kaibuturan 
ng kanyang lalim 
upang hindi na ito gumalaw…